تاریخچه ی مژه

مژه از دیرباز علاوه بر نقش محافظتی برای چشم، نمادی از زیبایی و جذابیت نیز بوده است. انسان‌ها هزاران سال است که برای پرپشت‌تر و بلندتر نشان دادن مژه‌های خود از روش‌های مختلف استفاده می‌کنند.

مصر باستان (حدود 3000 سال قبل از میلاد)

مصریان باستان، از جمله کلئوپاترا، با سرمه و مواد آرایشی تیره مژه‌ها و پلک‌های خود را آرایش می‌کردند. آن‌ها معتقد بودند این کار علاوه بر زیبایی، از چشم‌ها در برابر نور شدید خورشید، گردوغبار و حتی ارواح شیطانی محافظت می‌کند.

یونان و روم باستان

در این دوران، مژه‌های بلند نشانه جوانی، سلامت و زیبایی به شمار می‌رفت. زنان از روغن‌های گیاهی و مواد طبیعی برای تقویت و براق کردن مژه‌های خود استفاده می‌کردند.

قرون وسطی

در بخش‌هایی از اروپا، معیارهای زیبایی تغییر کرد و گاهی زنان برای داشتن پیشانی بلندتر، حتی مژه‌های خود را کوتاه یا حذف می‌کردند؛ روشی که امروزه بسیار عجیب به نظر می‌رسد.

قرن بیستم؛ تولد مژه مصنوعی

در اوایل دهه 1900، مژه مصنوعی به شکل امروزی وارد صنعت زیبایی شد. با پیشرفت سینما در دهه‌های 1920 و 1930، بازیگران هالیوود از مژه‌های مصنوعی استفاده کردند و این ترند به‌سرعت محبوب شد.